
Sekwencyjne reaktory biologiczne SBR BIOGEST
Niskoobciążony osad czynny w jednym zbiorniku - z pełnym cyklem napowietrzania, sedymentacji i dekantacji. Bez osadnika wtórnego.
Wprowadzenie
Technologia oczyszczania ścieków osadem czynnym w systemach porcjowych znana była już na początku XX wieku. W 1912 r. Fowler zastosował w Manchesterze napowietrzanie ścieków pęcherzykami powietrza wraz z następującą po nim sedymentacją. W 1914 r. studenci Fowlera, Ardern i Lockett, zademonstrowali oczyszczanie z napełnianiem i dekantacją bez usuwania osadu - nazywając go „osadem czynnym", a system sequencing batch reactor (SBR).
Współczesny rozwój technologii dokonał się dzięki pracom Irvine'a i jego współpracowników w latach 60. XX wieku. Pierwszy jednozbiornikowy SBR Irvine zaprojektował w 1969 r. dla ścieków przemysłowych w Corpus Christi w Teksasie.
Jako systemy SBR rozumiemy procesy biologicznego oczyszczania ścieków, w których: stosuje się osad czynny, wszystkie etapy zachodzą w jednym zbiorniku, zwierciadło ścieków podnosi się w fazie napełniania, a oczyszczone ścieki odprowadzane są porcjowo.
Fazy pracy reaktora
Pełny cykl SBR składa się z pięciu następujących po sobie faz, z których każda trwa precyzyjnie określony okres czasu.
-
01
Faza wstępna
Zakończony został proces dekantacji warstwy sklarowanych ścieków. Ścieki surowe dopływają do reaktora.
-
02
Mieszanie i napełnianie
Ścieki surowe nadal dopływają do reaktora, w którym na przemian wytwarzane są warunki tlenowe i niedotlenione. Symultanicznie przebiegają procesy nitryfikacji i denitryfikacji.
-
03
Faza końcowa
Kończą się procesy technologiczne, poziom ścieków zbliża się do maksymalnego.
-
04
Sedymentacja
Wstrzymana jest praca urządzenia napowietrzająco-mieszającego. Rozpoczyna się sedymentacja osadu i klarowanie ścieków.
-
05
Dekantacja i usuwanie osadu
Po sedymentacji następuje pompowa lub statyczna dekantacja sklarowanych ścieków. Po jej zakończeniu usuwany jest osad nadmierny.
Charakterystyka procesu
Oferowana technologia oparta jest o metodę niskoobciążonego osadu czynnego w sekwencyjnym reaktorze biologicznym SBR z mechanicznym napowietrzaniem ścieków wielofunkcyjną turbiną BSK. Procesy cząstkowe rozdzielone są jako odrębne fazy cyklu, a sedymentacja i dekantacja eliminują konieczność stosowania osadnika wtórnego.
W trakcie mieszania ilość wprowadzanego powietrza jest kontrolowana i dostosowywana do aktualnego zapotrzebowania. Cykliczne włączanie i wyłączanie napowietrzania pozwala uzyskać warunki nie tylko do rozkładu substancji organicznych w fazach nitryfikacji i denitryfikacji, lecz także do biologicznej defosfatacji w strefach atoksycznych.
Metody napowietrzania ścieków w systemach SBR
Sprawdzone rozwiązania mechanicznego i mechaniczno-pneumatycznego napowietrzania ścieków.
Zalety procesu
Powody, dla których warto sięgnąć po technologię SBR:
- Jednoczesna nitryfikacja i denitryfikacja w obrębie jednego cyklu poprzez regulację intensywności napowietrzania.
- Dostosowywanie konfiguracji do krótkoterminowych, dziennych i sezonowych zmian składu i obciążenia ścieków.
- Polepszenie usuwania fosforu poprzez bezpośrednie dawkowanie środków strącających w fazach napełniania lub reakcji.
- Odporność na obciążenia uderzeniowe - zmiana czasu trwania cyklu, faz, napowietrzania i wymiany objętościowej.
- Zagęszczanie osadu w fazie sedymentacji - mniejsza zawartość wody w osadzie usuwanym z reaktora.
Zastosowanie
Podstawowy obszar to oczyszczalnie ścieków bytowo-gospodarczych i komunalnych. Optymalny zakres pracy to RLM od 400 do 50 000 - choć technologia działa również poza tymi granicami.
SBR jest doskonałą alternatywą dla ścieków przemysłowych, w szczególności rolno-spożywczych. Sprawdza się także w jednostkach osadniczych, kompleksach rekreacyjnych, hotelach, ośrodkach turystycznych, szpitalach i sanatoriach.
Zastosowanie SBR jest szczególnie wskazane przy zmiennym obciążeniu hydraulicznym i ładunkowym dopływających ścieków.
Podsumowanie
Oczyszczalnie SBR to wysoce niezawodny element infrastruktury technicznej w aspekcie ochrony środowiska wodnego, charakteryzujący się minimalnymi skutkami oddziaływania na otaczające środowisko.
