Autotermiczna termofilowa stabilizacja osadów (ATSO)

Stabilizacja, higienizacja i pasteryzacja osadów ściekowych w jednym urządzeniu - biomasa, która wraca do środowiska.

Wprowadzenie

Nieodłącznym produktem każdej oczyszczalni są osady ściekowe - zarówno z mechanicznego oczyszczania (piasek, skratki, flotaty), jak biologicznego (osad nadmierny) i chemicznego strącania fosforu. Osady muszą być prawidłowo unieszkodliwiane z przyczyn prawnych, estetycznych i praktycznych. Względy ekologiczne wymagają, by osad - jeśli to możliwe - wracał do środowiska naturalnego.

Tlenowa termofilowa stabilizacja osadów (ATS / ATAD / ATSO) jest powszechnie stosowana w Europie Zachodniej i Ameryce Północnej. Technologia została rozwinięta przez Huberta L. Fuchsa w latach 70. - pierwsza instalacja powstała w Vilsbiburgu w Niemczech i działa do dziś. W Polsce pracują instalacje ATSO m.in. w Giżycku (od 2003), Lubaniu (od 2006), Olecku (od 2009) oraz w zakładach papierniczych w Skolwinie.

Instalacja ATSO - widok terenu Reaktory ATSO - układ szeregowy Sterownia instalacji ATSO
Charakterystyka procesu

Proces ATSO pozwala przeprowadzić stabilizację i higienizację osadów w jednym urządzeniu, czyniąc je biomasą nadającą się do celów przyrodniczych. Aerobowe mikroorganizmy redukują substancje organiczne - przemiana energii zachodzi egzotermicznie, dając w efekcie wysokie temperatury robocze (>50°C), wysoki stopień rozkładu substancji organicznych oraz eliminację czynników chorobotwórczych.

Proces wymaga wstępnego zagęszczenia osadu do ponad 4% s.m. Przy odpowiedniej ilości tlenu temperatura osiąga samorzutnie 55–80°C - w większości oczyszczalni chłodzona jest do 55–60°C, co umożliwia odzysk ciepła. Czas przetrzymania 5–6 dni daje 38–50% obniżki s.m.o. oraz najlepszy osad pod względem unieszkodliwienia patogenów.

Układy ATSO składają się zwykle z dwóch reaktorów pracujących szeregowo, zasilanych wsadowo raz dziennie. Pierwszy stopień pracuje w zakresie 40–50°C, drugi - w zakresie 50–60°C, gdzie osiąga maksimum dezynfekcji. Codzienny zrzut osadów odbywa się tylko ze stopnia drugiego.

Zalety procesu
  • Jednoczesna pełna stabilizacja i wysoki stopień eliminacji czynników chorobotwórczych.
  • Bardzo stabilny przebieg reakcji biochemicznych.
  • Krótki czas przetrzymywania osadu (~6 dni).
  • Elastyczność pracy urządzeń i krótki czas uruchomienia.
  • Małe wymagania powierzchniowe - niższe koszty inwestycji.
  • Sprawdzona technologia - wieloletnie doświadczenie firmy FUCHS.
Zastosowanie

Instalacje ATSO znajdują zastosowanie w bardzo szerokim spektrum obiektów:

  • Oczyszczalnie ścieków komunalnych - szczególnie w zakresie wydajności do 20 000 m³/d.
  • Zakłady przetwórstwa ziemniaków (np. Norwegia - produkcja płatków).
  • Mleczarnie (Niemcy - Fryburg, prace pilotażowe).
  • Zakłady przetwórstwa żywności dla zwierząt.
  • Rolnictwo - obróbka nawozów zwierzęcych (świńskich, drobiu, krowich).
  • Modernizacja istniejących linii osadowych - jako wstęp przed komorami fermentacyjnymi.

Podsumowanie

Przeróbka i unieszkodliwianie osadów powinny prowadzić do maksymalnego, ekonomicznie uzasadnionego zmniejszenia ich masy i objętości oraz pozbawienia szkodliwego wpływu na środowisko. Proces ATSO te oczekiwania spełnia - w pełni zautomatyzowany, daje osad pozbawiony zagniwalności i jaj pasożytów, zawierający substancje nawozowe.

Najlepszym świadectwem jest wzrastające zainteresowanie rolników osadami z oczyszczalni w Giżycku do celów nawozowych. W październiku 2008 r. Minister Rolnictwa wydał decyzję 205/08 o wprowadzeniu do obrotu nawozu organicznego „BIOGIZ", produkowanego z osadów ustabilizowanych w procesie ATSO.